Bingo geschiedenis
Bingo is een kansspel wat is ontstaan uit de Italiaanse lotto, dat werd voor het eerst gespeeld in 1530! Het wordt ook wel Kienspel genoemd. De naam bingo komt van het Amerikaanse Beano, zo heette het spel in 1920 in Amerika. Beano komt weer van bonen, deze werden vroeger namelijk gebruikt om de nummers op de kaarten mee af te dekken.
In sommige delen van Nederland staat bingo bekend onder Kienen, dit is afgeleidt van quinze, het Franse woord voor 5 (vijf kolommen en vijf rijen).
In Engeland worden de nummers soms niet omgeroepen als getal, maar als omschrijving. Voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld one fat lady/een dikke vrouw, dit betekent het getal 8. In de officiele bingo worden wel de getallen genoemd, dit omdat de getallen pas mogen worden weggestreept wanneer de getallen echt genoemd zijn. |
![]() |
De spelregels zijn in de geschiedenis van bingo eigenlijk niet veranderd, hieronder nog een klein overzicht van wat het spel precies inhoudt.
Het spel bingo speel je met meerdere spelers, iedere speler heeft een formulier met getallen voor zich. Iemand anders noemt nummers op, hij of zij wordt ook wel de spelleider genoemd. Wanneer dit nummer op je kaart staan kun je deze wegstrepen. De eerste die zijn kaart helemaal vol heeft, wint en roept BINGO.
Er zijn ook varianten bingo waarin je wanneer je een rij, horizontaal of verticaal helemaal weggestreept je ook wint.
